‘Ik woon 40 kilometer van mijn ouders vandaan.’

We ontmoeten Joshua s’ochtends in de kerk bij de ontmoeting van de jeugd. Hij is een beetje verlegen en begint niet gelijk te vertellen. Uiteindelijk vertelt hij wat hij overdag doet en blijkt het dat hij als één van de weinigen naar school gaat. Later die middag gaan we met Joshua mee naar zijn huis. 

We komen aan in een eenvoudig huisje met vier deuren. Eerst denk ik nog dat het hele huisje van zijn familie is, maar dan zie ik dat twee deuren horen bij een ander gezin. Joshua woont in het huisje samen met een vriend. Hij vertelt dat zijn ouders veertig kilometer verderop wonen. Joshua is hierheen verhuisd, zodat hij toch naar school kan gaan.

We ontmoeten Joshua s’ochtends in de kerk bij de ontmoeting van de jeugd. Hij is een beetje verlegen en begint niet gelijk te vertellen. Uiteindelijk vertelt hij wat hij overdag doet en blijkt het dat hij als één van de weinigen naar school gaat. Later die middag gaan we met Joshua mee naar zijn huis. We komen aan in een eenvoudig huisje met vier deuren. Eerst denk ik nog dat het hele huisje van zijn familie is, maar dan zie ik dat twee deuren horen bij een ander gezin. Joshua woont in het huisje samen met een vriend. Hij vertelt dat zijn ouders veertig kilometer verderop wonen. Joshua is hierheen verhuisd, zodat hij toch naar school kan gaan.. 

Joshua zit in grade 10 (dat is de 2e klas van de middelbare school) van Matanga secondary school, die op zo’n 10 minuten loop afstand van zijn huisje is. Hij gaat ’s middags naar school. Dat is vaak zo bij de scholen in Mozambique, ze zijn zo vol, dat er groepen in de ochtend les krijgen, later in de middag andere klassen en zelfs ‘s avonds zijn er nog lessen.

Joshua zit in de CCAP. De reformatorische kerk. Daar doet hij actief mee aan de activiteiten van de jeugd. Hij zit in het koor en hij doet ook mee met de praise groep. We lopen samen met Joshua naar school, waar hij hartelijk ontvangen wordt door zijn vrienden en klasgenoten.

De school is in rep en roer door het bezoek van de buitenlandse gasten, maar de jongeren zijn vooral heel nieuwsgierig waarom hun vriend van alles op film gaat vertellen. Eerst wordt er toestemming gevraagd aan de hoofdmeester op school, die ook weer een gemeentelid is van de CCAP en al wist van ons bezoek aan de kerk. Tijdens het interview staat het vol met medestudenten die door de ramen naar binnenkijken.

 
Even later zijn we buiten om nog wat vragen te stellen en drommen de jongeren opnieuw om Joshua heen. Ze blijven muisstil wachten tijdens het interview.